|
در دنیایی که شیعه و مذهب تشیع مظلوم واقع شده ما
در کجای قضیه قرار داریم ؟ کجا باید نالید ؟ به چه کسی باید غم دوران را گفت ؟ سخن از دین است .از مذهب است و از تشیع که اغلب همه ، سنگ آن را به سینه میزنیم ولی حتی برای لحظه ای حاضر نیستیم بیندیشیم که آیا ما آبرو سازیم و یا مایه ی بی آبرویی و ظلم به دین خدا . راستش نمی دانم چه بگویم فقط می توانم بگویم تنها چیزی که میتواند ما را از بحرانها نجات دهد و از فتنه های آخر الزمان برهاند توسل و تمسک به دو چیز است که سفارش پیامبر خداست برای وحدت و همبستگی و با هم بودن و آن دو چیز دو امانت رسول الله است در بین مردمی که خود را رهرو و دنباله رو ایشان می دانند یعنی :قرآن و عترت . خدایا ما را مایه ی آبرومندی دین خود قرار ده و ما را از ظالمان قرار مده . آمین یا رب العالمین . می نویسم برای تو ای جوانترین امام شهید که در خانه ی خود هم مظلوم بودی . می نویسم تا خودم بدانم که کیستم و نباید به کسی حتی به عقیده ام ، به دینم ، به آیینم و به هیچ کسی ظلم کنم . خدایا در این راه یاریم کن تا آنی باشم که تو می خواهی و آنی شوم که تو برای آن مرا آفریده ای و لحظه ای و کمتر از لحظه ای مرا به حال خود وا مگذار. یا سیدی و مولای و ربی الهی و ربی من لی غیرک
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم آبان 1388ساعت 16:22  توسط زهرا
|
به فرض که بدانیم کیستیم و کجای این دنیا جای داریم، کجا میرویم
در حالی که خود می دانیم کسی هست که از او پنهان نخواهیم ماند ؟
و لا یُمکنُ الفرارُ من حکومتک
+ نوشته شده در یکشنبه دهم آبان 1388ساعت 0:14  توسط زهرا
|
+ نوشته شده در چهارشنبه ششم آبان 1388ساعت 13:4  توسط زهرا
|
|
|